Türkiye: İran Savaşı Sonrası Ortamda Ankara’nın Nükleer Hırsları

Makale, İran savaşı sonrası bölgesel güvensizlik ve ABD–İsrail’in İran’a karşı yürüttüğü askeri harekâtın Ankara’da nükleer politika tartışmalarını yeniden gündeme getirdiğini belirtiyor. Türkiye’nin geleneksel olarak nükleer silah peşinde olmama tercihi; Batı ile güçlü bağlarını koruma isteği, NATO’nun nükleer şemsiyesi ve uluslararası yayılmayı önleme rejimine güvene dayanıyordu. ()

Yazı, söz konusu tercihlerin erozyona uğradığına dair işaretleri not ediyor: İran savaşının yarattığı belirsizlik, ABD güvence algısındaki zayıflama ve Ankara’nın artan stratejik özerklik gayreti bu alanda yeni değerlendirmelere yol açtı. Makaleye göre bu durum, Türkiye’nin hem nükleer enerji programını hızlandırma hem de ‘latent’ bir kapasite sahibi olma seçeneklerini yeniden tartışmasına neden oldu. ()

Makale ayrıca Ankara’nın geçmişteki duruşunu ve liderlik söylemlerini hatırlatıyor: Türkiye uzun süre Orta Doğu’da nükleer silahların karşısında olduğunu vurguladı, fakat son yıllarda Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın ve güvenlik bürokrasisinin millî savunma sanayii vurgusu ve daha sert söylemleri kayda geçti. Ayrıca F-35 programından çıkarılma ve S-400 alımı gibi gelişmelerin NATO’nun nükleer paylaşımındaki rol algısını etkilediği belirtiliyor. ()

Son olarak yazar, Ankara’nın izleyeceği yolun hâlihazırda belirsiz olduğunu vurguluyor: Türkiye’nin tercihlerinin hem bölgesel güç dengeleri hem de uluslararası kurallara bağlılık açısından sonuçları olacağı; kararların, jeopolitik gelişmeler ve ittifak ilişkilerindeki seyrin belirleyeceği belirtiliyor. Makale bu bağlamda Türkiye’deki nükleer tartışmasının mevcut jeopolitik ortamda yakından izlenmesi gerektiğini söylüyor. ()